Tekst achterflap

Europa staat voor een kantelpunt. Oorlog teistert ons oude continent. De menselijke tol is immens en vrede lijkt nog lang niet in zicht. De tijden zijn andermaal duister. We weten uit het verleden: duisternis bestrijden we met het licht van onze moed. En moed vergt niet enkel daden, maar ook woorden. We moeten durven nadenken en spreken over de betekenis van oorlog en vrede.

Alicja Gescinska, de auteur van Vrouwen in duistere tijden, geeft een stem aan de hand van een van de slachtoffers van het vreselijk bloedbad in Boetsja, Oekraïne. Deze hand helpt ons nadenken over ongemakkelijke vragen over oorlog en vrede. Bereik je vrede door te ontwapenen of is kiezen voor vrede soms ook kiezen voor oorlog? Bestaat er zoiets als een rechtvaardige oorlog, of is elke oorlog en elk wapen er één te veel?

Biografie

Alicja Gescinska (Warschau, 1981) is schrijver en filosoof. Haar filosofische debuut De verovering van de vrijheid (2011) oogstte alom lof. Met haar debuutroman Een soort van liefde (2016) won ze de Debuutprijs 2017 en werd ze genomineerd voor de Confituur Boekhandelsprijs. Haar essay Thuis in muziek. Een oefening in menselijkheid (2018) stond op de shortlist voor de Socratesbeker. Intussen komen mensen om (2019) werd bekroond met de Liberales-boekenprijs 2019. In 2020 schreef ze het essay voor de Maand van de Filosofie: Kinderen van Apate. Over leugens en waarachtigheid. In 2021 debuteerde ze als dichter met de bundel Trojaanse gedachten. Haar theatermonoloog Apate spreekt verscheen in het voorjaar van 2022, waarin zij spreekt over de leugen als deugd. In 2025 verscheen de novelle De gezichtslozen over een fotografe die in Beirut een vluchtelingenkamp bezoekt. In december van datzelfde jaar verschijnt Vrouwen in duistere tijden, tien biografische portretten van even moedige als intelligente vrouwen, onder wie Rosa Luxemburg, Anna Achmatova, Hannah Arendt en Barbara Skarga.

Details